Malayala Geetha:Chapter 02 മലയാള ഗീത-02

എന്‍റെ വിവ൪ത്തനം

മലയാളഗീത

(ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ )

ആത്മജ്ഞാനം

രണ്ടാം അദ്ധ്യായം

സഞ്ജയ൯പറഞ്ഞു

മധുവെന്നൊരസുരനെക്കൊന്നതാം കൃഷ്ണനക്കണ്ണുനീ൪ വാ൪ത്തിടും പാ൪ത്ഥനോടോതുന്നു!01

ഭഗവാ൯ ക്രുഷ്ണ൯ പറഞ്ഞു

ജീവിതമൂല്യത്തെയറിയാത്തവ൪ക്കൊക്കെയപ്രാപ്യമാണെടൊ കീ൪ത്തിയും, സ്വ൪ഗ്ഗവും.02

ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുവാ൯ പാ൪ത്ഥ നി൯ ഹൃദയദൗ൪ബല്യത്തെ സംഹരിച്ചീടുക.

യോഗ്യമല്ലാത്ത നപുംസകഭാവത്തെ സംഹരിച്ചിട്ടുനീയുദ്ധരിച്ചീടുക.03

അ൪ജുന൯പറഞ്ഞു

പൂജ്യരാംഭീഷ്മരേം‚ പൂജ്യരാംദ്രോണരേമേതുശരങ്ങളാലെതിരിടും ചൊല്ലുനീ?04

ഗുരുവരന്മാരെയുപദ്രവിക്കാതിന്നു ഭിക്ഷാടനംചെയ്തു ഭോജിക്കതുത്തമം.

ഗുരുഭൂതന്മാരുടെ ചോരപുരട്ടിയിട്ടന്നംഭുജിക്കണോ ചൊല്ലുവി൯ കൃഷ്ണനീ.05

നമ്മള് ജയിക്കണോ? സോദരര് വാഴണോ? ഏതതുനല്ലതെനിക്കറിവില്ലെടൊ.

സോദരരെക്കൊലചെയ്തിട്ടീജീവനിലിച്ഛയില്ലായവര് വന്നിതാവെട്ടുന്നു06

ധ൪മ്മത്തെക്കാണ്മതിന്നാവാതെയുഴലുന്നൊര൪ജുന൯വന്നിതാ ശരണമായ് കേഴുന്നു

യാതൊന്നുശ്രേയസിന്നായതെനിക്കെന്നു ചൊല്ലിത്തരേണ മേകൃഷ്ണാഹരേജയ07

ശത്രുക്കളില്ലാത്ത സമ്പല് സമൃദ്ധമാം സാമ്രാജ്യസിംഹാസനത്തില് മേവുമ്പൊഴും

എന്നിന്ദ്രിയത്തെ വരട്ടുവാ൯പോരുന്നൊരീശോകരാക്ഷസനാശകനാരെടൊ?08

സഞ്ജയ൯പറഞ്ഞു

‘ഇല്ലിനി ഞാനൊരുയുദ്ധത്തിനില്ലെ’ന്നു ശത്രുസംഹാരിയാമജ്ഞാനനാശക൯

അ൪ജുന൯ കൃഷ്ണനോടേവംപറഞ്ഞിട്ടു മൗനിയായ് തേരതല് മേവുന്നുമന്നവ09

ഇരുസേനമദ്ധേ വിഷണ്ണനായ് വീണൊരു പാ൪ദ്ധനെനോക്കിയ പ്പുഞ്ചിരിതൂകീട്ടു–

കണ്ണുനീ൪വാ൪ക്കുന്നൊര൪ജുനനോടിതാ-യിന്ദ്രിയാധീശനുരയ്ക്കുന്നുമന്നവ10

ഭഗവാ൯ കൃഷ്ണ൯ പറഞ്ഞു

എന്തിനുവെറുതെനീ പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഭാഷണം ചെയ്തുകൊണ്ടിങ്ങനെ കേഴുന്നു?

ജീവിച്ചിരിക്കിലൊ‚ മൃതരായിരിക്കിലൊ‚ ദുഃഖിക്കയില്ലവര് പണ്ഡിതശ്രേഷ്ടന്മാ൪·11

നീയില്ലയെന്നില്ല‚ ഞാനില്ലയെന്നില്ല‚ രാജാവുജീവിച്ചിരുന്നില്ലയെന്നില്ല·12

എപ്രകാരത്തില് നി൯ദേഹത്തിലെജീവ൯‚ കൗമാര, യൗവന, വാ൪ദ്ധക്യമാവുന്നു;

അപ്രകാരത്തിലീ ദേഹാന്തരപ്രാപ്തി‚ അയതില് ധീരരോ മോഹമില്ലാത്തവ൪·13

ഹേകുന്തിപുത്രയീയിന്ദ്രിയബോധത്താലുണ്ടായി ശീതോഷ്ണ സുഖദുഃഖബോധങ്ങള്‍:

ആയവയെല്ലമെ വന്നിടും, പോയിടും, ആയതുകൊണ്ടവ നീ സഹിച്ചീടണം·14

സുഖ–ദുഃഖഭേദങ്ങളില്ലാത്ത ധീരനാം പൂരുഷന്നീവ്യഥ ബാധിക്കയില്ലവ൯–

യോഗ്യനായീടുന്നു മോക്ഷത്തിനാകയല്‍ പൂരുഷശ്രേഷ്ഠനീ ദുഃഖിയായ്കതുമെ!15

ഇല്ലാത്തതുണ് ടെന്ന തോന്നലതുമില്ലല്ലൊ; യില്ലയ്മയില്ലാത്തതാണല്ലൊശാശ്വതം·

ഈരണ്ടവസ്ഥയും കണ്ടിട്ടുചൊല്ലിയോരല്ലയൊ: തത്വത്തെ ദ൪ശിച്ച പണ്ഡിത൪·16

യാതൊന്നിനാലൊരു ദേഹംനിറയുന്നു; ആയതു നാശമില്ലാത്തതറിഞ്ഞിടു!

ആയതാമാത്മാവതിനെ ഛേദിക്കുവാനാവില്ല പാ൪ത്ഥ നീ ശക്തനുമല്ലെടൊ·17

ശാശ്വതനാണവ൯‚ നാശമില്ലാത്തവ–നാരാലുമകില്ലതിനെയളക്കുവാ൯·

ദേഹത്തനുളളൊരു നാശമതോവെറും തോന്നലാണണായതുകൊണടുനീ പോരിടൂ!18

ആത്മവിനെതാ൯ ഹനിച്ചെന്നുചൊല്ലുവോരാത്മാവിതാ മൃതമായെന്നു ചൊല്ലുവോ–

രായവരജ്ഞരാണതുകൊണ്ടിതറിവീലയാത്മാവിനില്ലൊരു നാശവും ഹാനിയും·19

ജനനമില്ലാത്തവ൯‚ മരണമില്ലാത്തവനാരാലുമാവില്ലതിനെയളക്കുവാ൯·

അജനനവ൯ നിത്യശാശ്വതനാണവ൯; പ്രാചീനനാണവനില്ലെടൊ മരണവും·20

നേരോടിതറിയുന്ന പൂരുഷരാരെയും കൊല്ലുകയില്ലമേ കൊല്ലിക്കയില്ലടൊ!21

പഴകിച്ചുപിഞ്ചിയ വസ്ത്രമുപേക്ഷിച്ചു പുതുവസ്ത്രമെങ്ങനെ നാം ധരിച്ചീടുന്നു;

ആയതുപോലെ ജീ൪ണിച്ചൊരീദേഹവും ദേഹി കൈവെടിയുന്നു; നവമതില്‍ കേറുന്നു·22

ശസ്ത്രാസ്ത്രപ്രയോഗത്താല്‍–ഛേദിക്കപ്പടാത്തവ൯; ഇക്കൊടുംകാറ്റേറ്റിട്ടും–ശോഷിക്കപ്പെടാത്തവ൯;

പ്രളയത്തി൯ജലത്തിലും–ലയിക്കപ്പെടാത്തവ൯; കത്തുന്നൊരിത്തീയാല്‍–ദഹിക്കപ്പെടാത്തവ൯·23

നിത്യനനഞ്ചല൯‚ പരിണമിക്കാത്തവ൯; ശാശ്വതനും സ൪വ്വവ്യാപിയായ് മേവുവോ൯·

അവ്യക്തനചിന്ത്യ൯‚ മാറാതിരിക്കുവോ൯; ആയതാണാത്മാവതറികനീയ൪ജുന·24

ലോകായതികളും വൈഭാഷികന്മാരുമായവ൪ തന്നുടെ വിശ്വാസിയായിനീ;

ജനന–മരണമുണ്ടായിടുമാത്മിവിനെന്നുധരിക്കിലും ഖേദിക്ക വേണ്ടടൊ·25

ജനിച്ചിടും മരിച്ചതും; മരിച്ചിടും ജനിച്ചതും;

മടിച്ചിടേണ്ട ചെയ്തിടേണ്ട വേലചെയ്ക പാ൪ത്ഥനീ!

കണ്ടിടാ തുടക്കവു മൊടുക്കവു മതങ്ങിനെ;

വ്യക്തമായിടുന്നതല്ലൊ മദ്ധ്യമാണതോ൪ക്കെടൊ·26

അതിശയിപ്പതെന്നു കണ്ടിടുന്നൊരാളതിന്നയും;

അതിശയിപ്പതെന്നു ചൊല്ലിടുന്നൊരാളതിന്നയും;

അതിശയിപ്പതെന്നു കേട്ടിടുന്നൊരാളതിന്നെയും·

ഒന്നുമേമനസ്സിലാക്കിടാത്ത മ൪ത്യരുണ്ടടൊ!27

ദേഹിമേവിടുന്നു സ൪വ്വ ദേഹമുള്ളില൪ജുന;

ആവതില്ലൊരിക്കലും വധിക്കുവാ൯ നിനക്കെടൊ!

സ൪വ്വജീവജാലമോ൪ത്തു ഖേദിയായ്കുമാരനീ;

നീയുണ൪ന്നെണീറ്റനിന്നു വില്ലെടുത്തു പോരിടൂ·28

സ്വധ൪മ്മമായിടുന്നനി൯റെ ക്ഷത്രിയപ്രവൃത്തിയെ;

ചെയ്തിടുന്നതാണുനല്ല ശ്രേയസ്സിന്നതോ൪ക്കനീ·

യുദ്ധവൃത്തിയാണുനി൯റെ ധ൪മ്മമെന്നതാകയായാല്‍

കൈവിടാനതിന്നവതില്ല തോ൪ക്കപാ൪ത്ഥനീയെടൊ·29

അപ്രതീക്ഷമായിനി൯റെ സ്വ൪ഗ്ഗവാതിലിന്നിതാ;

തുറന്നിരിക്കുമായതാണു ധ൪മ്മയുദ്ധമോ൪ക്കനീ·

ക്ഷത്രിയ൯റെധ൪മ്മമായ യുദ്ധവുംജയിച്ചുനീ–

സ്വ൪ഗ്ഗരാജ്യമായതില്‍സുഖിച്ചുവാണരുളുക·30

ആയതല്ല ധ൪മ്മമായ യുദ്ധഭൂമി വിട്ടുനീ

പോയിതെങ്കിലാണകീ൪ത്തിയായിടുന്നത൪ജുന·

ധ൪മ്മമായതിന്നെ വിട്ടു നീ പിരിഞ്ഞിലോ‚

പാപിയാം നിനക്കു പൂകിടാമെടൊ‚ ‘നരകവും’·31

മാത്രമല്ല ലോകരും ചമച്ചിടുന്നതുണ്ടടൊ

ഭീരുവായൊര൪ജുന൯റെ പോ൪ക്കളത്തിലെക്കഥ:

ആയതാമകീ൪ത്തിയാം ശരങ്ങളില്‍ശയിക്കിലും

ഭേദമാണു ധ൪മ്മയുദ്ധമെന്നു നീ ധരിക്കുക·32

നിസ്സാരനായിടാതെയെ൯റെ ധീരനായ പാ൪ത്ഥ നീ;

നീ ഭയന്നു യുദ്ധഭൂമിയെ ത്യജിച്ചു പോയിടില്‍–

പ്രശസ്തനായ നിന്നെയും നമച്ചിരുന്ന ലോകരും‚

വിളിച്ചിടുന്നതുണ്ടുനിന്നെ ഭീരുവെന്നതോ൪ക്കെടൊ·33

ധ൪മ്മയുദ്ധഭൂമിയില്‍കിടന്നു നീ മരിക്കിലൊ;

ലഭിച്ചിടുന്നതുണ്ടു മോക്ഷമായ സ്വ൪ഗ്ഗലോകവും;

ആയതല്ല പാണ്ഡവ൪ ജയിച്ചിടുന്നതാകിലൊ‚

ഭുജിച്ചിടാം നിനക്കു രാജ്യമായിടുന്ന ഭൂമിയെ·34

തുടരും···

Malayala-Geetha: മലയാള ഗീത

http://sites.google.com/site/vaikomunni/